Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

Γιάννης Χαρούλης - Μέλισσες


Να σε μισήσω είν`αργά
αέρας με δροσολογά
με κυνηγούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες.

Τινάζω το βασιλικό
να σταματήσω το κακό
σ`είχανε δέσει μάγισσες
μα πάλι εσύ με ράγισες.

Νυχτώνει βγαίνω να σε βρω
σα φεγγαράκι δυο μερώ
κλειστά παραθυρόφυλλα
να μ`αγαπάς πώς το`θελα.

Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές
με τυραννούν οι ομορφιές
οι ομορφιές οι φόνισσες
κι εσύ που με λησμόνησες.

Αν κλάψω μη με φοβηθείς
την ένοιωσα και πριν χαθείς
μια πίκρα στο ροδόνερο
γιατί μ`αρνιόσουν τ`όνειρο.

Θα ρίχνω εκεί που περπατάς
τον όρκο μας να τον πατάς
κι ας με πονούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες

Γιάννης Χαρούλης - Πνοή του ανέμου

 
 

Πνοή του ανέμου έσπειρε τ' αστέρια
και συ, ουρανέ μου, έπεσες χορεύοντας στην αμμουδιά
κι ήρθε το κύμα να σε ξεδιψάσει
κι έγινε αγάπη κι έσμιξεν η πλάση.

Τώρα τις νύχτες είσαι δικιά μου τα μυστικά σου μαθαίνω.

Παιδί του απείρου γέννησε η νύχτα
τον έρωτά μας σ' ασημένια δίχτυα
κι όταν βραδιάζει σμίγουμε στην άμμο,
όνειρο μοιάζει την αυγή που χάνω...

Τώρα τις νύχτες είσαι δικιά μου τα μυστικά σου μαθαίνω.
Τώρα τις νύχτες είσαι δικιά μου κι όταν χαράζει πεθαίνω...


Γιάννης Χαρούλης - Τριανταφυλλάκι

 
 
 
"Ψηλά στου Ολύμπου την κορφή
δε λιώσανε τα χιόνια
για τη γλυκιά σου τη μορφή
μου τραγουδούν τ' αηδόνια..."
 
Για σένα λέω