Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Γιάννης Χαρούλης - Εφτά ποτάμια


...Πέρνα περαματάρη τον ποταμό,
ΠΑΡΕ ΜΕ ΚΙ ΕΜΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΜΙΣΕΜΟ,
ΚΙ ΕΚΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ,
ΘΑ ΜΑΘΩ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΥ ΤΟ ΛΥΤΡΩΜΟ...



Στίχοι - Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης

Εφτά ποτάμια σμίξαν και τρεις καημοί,
κι είπανε να μερώσουνε μια στιγμή.
Οι θάλασσες κοπάσαν κι οι στεναγμοί,
εννιά σπαθιά γυμνώσανε στη γραμμή.

Η άνοιξη η μαυλίστρα για να διαβεί,
κοιτάξτε, χωριανοί μου, τι θα συμβεί.
Τα πάθη σα σαρκώσουμε του Ραβί,
εκείνος ο μπροστάρης, κι εμείς στραβοί.

Ήλιες μου, στρατολάτη, ταξιδευτή,
που μού 'δωσες τη χάρη του γητευτή,
ο άνθρωπος γυρεύει για να γευτεί,
απ' το ζεστό μου αίμα να γιατρευτεί.

Η μεγαλοβδομάδα, κόρη ξανθή,
μύρωσε το χωριό μας, και ροδανθεί,
που τρώει τον θεό του για να χαθεί,
κι ίσως με τον χαμό του ν' αναστηθεί.

Στης άνοιξης τον κόρφο, τον ζηλευτό,
μυριόχρωμο γιορντάνι, το σερπετό,
φάρμακο το φαρμάκι στον αετό,
για να πετάξει εκείνος ως είν' γραφτό.

Πέρνα περαματάρη τον ποταμό,
πάρε κι εμέ μαζί σου στον μισεμό,
κι εκεί στον καταρράχτη και στον γκρεμό,
θα μάθω του συμπάντου το λυτρωμό.

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Γιάννης Χαρούλης - Ερωτόκριτος (Θέρμη, 19/09/2012)



...για σένα εγεννήθηκε στον κόσμο 
το κορμί μου....



Γιάννης Χαρούλης - Τριανταφυλλάκι (Ελατοχώρι, 11/08/2012)

 
 
...Ζωή μου, τέλος μου κι αρχή...
...κανένας δεν το ξέρει...
πρόλαβα κι έκανα ευχή σαν έπεφτε τ' αστέρι
 
Πες το κι εσύ πως μ' αγαπάς
και κόμπο θα το δέσω
και στη φωτιά για χάρη σου ματάκια μου θα πέσω...
 
 
 

Γιάννης Χαρούλης - Σεβάχ ο θαλασσινός (Κυπαρίσσι Ηρακλείου, 2012)



...θάλασσα πικροθάλασσα γιατί να σ' αγαπήσω...
...ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΙΚΡΟΘΑΛΑΣΣΑ ΠΩΣ ΝΑ ΜΗ Σ' ΑΓΑΠΗΣΩ...



Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Γιάννης Χαρούλης - Τότε κι εγώ (Θέρμη, 19/09/2012)

 
 
...τότε κι εγώ θα θυμηθώ που σ' έχω αγαπήσει
θα φέρω πίσω τα πουλιά τ' αποδημητικά
θα κοιμηθώ στον ίσκιο σου, θα ψάξω για πατρίδα
όλο τον κόσμο πύκνωσες σε μια σταλαγματιά...
 
 

 

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Γιάννης Χαρούλης & Νατάσσα Μποφίλιου - Κοίτα εγώ

 
 
...Κοίτα εγώ, αν μου επιτρέπεις
δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπεις
Κι είναι φορές που αναρωτιέμαι
ΠΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΝΩ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΕΜΑΙ...

...Του το κρατάω αυτού του κόσμου
που δεν μου ανήκει ο εαυτός μου...
 
 
 
Κοίτα εγώ

Κοίτα εγώ, αν μου επιτρέπεις
δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπεις
Κι είναι φορές που αναρωτιέμαι
πώς καταφέρνω και κρατιέμαι

Του το κρατάω αυτού του κόσμου
που δε μου ανήκει ο εαυτός μου
Γι' αυτό τα δίχτυα που του ρίχνω
είναι όσα θέλω εγώ να δείχνω

Κοίτα εγώ αν θες να ξέρεις
είμαι όλα αυτά που αναφέρεις
Μόνο που κάπου κατά βάθος
όποιος με ξέρει κάνει λάθος

Του το κρατάω αυτού του κόσμου
που δε μου ανήκει ο εαυτός μου
Γι' αυτό τα δίχτυα που του ρίχνω
είναι όσα θέλω εγώ να δείχνω

Κοίτα εγώ
Κοίτα εγώ

 
 

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Γιάννης Χαρούλης - Σαν τα ρολόγια


...Σαν τα ρολόγια που σιωπούν 
σε πτώση αεροπλάνου
κι ένα γραμμάτιο παλιό 
που δεν θα εξοφληθεί

έτσι αισθάνονται κι αυτοί 
που την αγάπη χάνουν
όταν μιλούν στον έρωτα 
κι αυτός έχει χαθεί...

...Σαν τα ρολόγια που σιωπούν 
στων τραγουδιών τα λόγια
έτσι και η αγάπη μάς 
ματώνει στη σιωπή...

...τι να σου κάνει ένα κερί 
και τι να κάνει η φλόγα
που είναι σαν σφαίρα αδέσποτη 
εκείνου που αστοχεί...

...Η κάθε μάχη του έρωτα 
δύο θύματα μετράει
και όποιος λέει πως κέρδισε 
θα είναι νικητής...

...η αγάπη θέλει θύματα 
σ' αυτό που πολεμάει
έτσι ο κομπάρσος γίνεται 
και πρωταγωνιστής...




Γιάννης Χαρούλης - Κοιμήσου φεγγαρένια μου


...κι αν σ' αγαπώ χωρίς σκοπό 
δεν στο πα κι είναι κρίμα...

...μωρό μου σ' αποκοίμησα 
με χίλια καρδιοχτύπια
το ρόδο θρέφει η Άνοιξη, 
τον έρωτα η αγρύπνια...

...κι απά στο μαξιλάρι σου 
έριξα την καρδιά μου
νανούρισμα οι ανάσες μου, 
δρόμος τα μυστικά μου...



Γιάννης Χαρούλης - Βοσκαρουδάκι αμούστακο (Ελατοχώρι, 11/08/2012)


...να σε 'βρισκα στην ερημιά 
μια μέρα που να βρέχει
και να' ναι ο τόπος άβολος 
σπηλιάρι να μην έχε...

...να ανοίξω το ρασούλι μου 
να σε σφιχταγκαλιάσω...

...να σε βαστώ και να γρικώ 
τσι χτύπους τσι καρδιάς σου...

...να λέω Παναγία μου, 
ποτέ μη ξαστεριάσει
και μπόρα να ξημερωθεί 
και να ξαναβραδιάσει...

...ποιός βρίχνει τέτοιο θησαυρό 
και θέλει να τον χάσει...



Γιάννης Χαρούλης - Σύννεφα του γιαλού (Θέρμη, 19/09/2012)



...Τη θλίψη απ' τα μάτια μου να πάρεις 
και να τη ρίξεις στου πελάγου το βυθό 
κι αν τύχει μες σ' ανέμους να χαθώ
ΜΗ Μ' ΑΡΝΗΘΕΙΣ, ΜΗ Μ' ΑΠΟΠΑΡΕΙΣ...

...Σύννεφα του γιαλού θε ν' αρματώσω
θα μαι στο πλάι σου κι ας ματώσω...



Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Γιάννης Χαρούλης - Αγρίμια κι αγριμάκια (Θέρμη, 19/09/2012)



...Γκρεμνά 'ναι εμάς οι τόποι μας,
λέσκες τα χειμαδιά μας,
τα σπηλιαράκια του βουνού
είναι τα γονικά μας...





Αγρίμια κι αγριμάκια


- Αγρίμια κι αγριμάκια μου,
λάφια μου μερωμένα,
πέστε μου πού'ναι οι τόποι σας,
πού'ναι τα χειμαδιά σας;


- Γκρεμνά'ναι εμάς οι τόποι μας,
λέσκες τα χειμαδιά μας,
τα σπηλιαράκια του βουνού
είναι τα γονικά μας.



Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Γιάννης Χαρούλης - Απόψε (Πάτρα, 20/09/2012)



...Απόψε το τραγούδι 
θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει κι εσένα 
ΚΙ ΑΣ ΕΙΣΑΙ ΜΑΚΡΙΑ...




Απόψε

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Κανά

Απόψε το τραγούδι θα'ναι σαν προσευχή,
θα είναι ελαιώνας σε ξεχασμένη γη.
Απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει κι εσένα κι ας είσαι μακριά

Απόψε τη σελήνη δεν τη γελάει κανείς,
βασιλικό χαϊδεύει με το'να χέρι της,
κι εγώ που δεν κοιμάμαι, εγώ που ξαγρυπνώ,
δεν ξέρω αν θα πεθάνω, ή αν θα γεννηθώ.

Απόψε η καρδιά μου θα γίνει ένα παλιό
ποδήλατο που θέλει να βγει στον ουρανό,
τον Μάσσιμο Τροϊζι να βρει και να του πει,
πως μέσα σε μια νύχτα αλλάζει η ζωή.

Απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει κι εσένα κι ας είσαι μακριά.

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012

Γιάννης Χαρούλης - Ημερολόγιο

 
 
...Και στο διάβολο πουλάω τη ψυχή μου εγώ,
για να βρεθώ απόψε τυλιγμένος
στου κορμιού σου το βυθό...
 
...και σταγόνα τη σταγόνα κυλάω εγώ
σαν αλμυρό νερό στους ώμους
και στον ακριβό σου το λαιμό...
 
...και μπροστά απ' τους κολασμένους
περνάω εγώ σαν μια σκιά
που σεργιανάει στον Άδη
τη δικιά σου μυρωδιά...

...κι είναι λέω ο παράδεισος για μας,
αγάπη μου μικρή,
να μοιραζόμαστε τούτη τη κόλαση ΜΑΖΙ...
 
 


Γιάννης Χαρούλης - Οδοιπόροι

 
 

 
Οδοιπόροι

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Παλιά για κάθε ταξιδιώτη, υπήρχε σκιερό δεντρί
όπου μπορούσε όποιος κι αν ήταν, να ξεκουράσει το κορμί.
Άκουγε ο άνθρωπος τα φύλλα, τ' ανέμου την βαθιά πνοή
κι όταν σηκώνονταν να φύγει, η κούραση του είχε χαθεί.

Κι αν ήταν πλούσιος ή και πένης, είτε γυναίκα είτε παιδί
το ίδιο πρόθυμα δεχόταν, να τους φυλάξει απ' τη βροχή.
Πλάτανοι, καρυδιές, σφεντάμια, φλαμούρια και βελανιδιές
παίρναν του κόσμου την παράνοια και ημερεύαν τις ψυχές.

Όμως με του καιρού το διάβα, οι οδοιπόροι χάθηκαν
της καλοπέρασης κωθώνια γινήκαν και τρελάθηκαν.
Κι όσο γλυκύς ήταν ο ύπνος, κάτω από τα φυλλώματα
τόσο σκληρό είναι το κρεβάτι, για τα καημένα σώματα.
 

Γιάννης Χαρούλης - Της λήθης το πηγάδι (Ρόδος, 29/08/2012)

 
 
...Της παπαρούνας τον ανθό
Να μην τον εμυρίσεις
Γιατί σε μένα μάτια μου
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ...